Storythai

EDIT

1/12/06

วันนี้อ่านะก้อไม่มีไรตื่นเต้นหรอก5555+
แต่ก่อนเข้าแถวอ่านะ
ไอ้โบกิบหมิวมันก้อไปดูวงโยเขมาน้านแหละ
แต่มดก่าตังพีเมจิแระคนอื่นก้อก่าจาไปกินข้าวกาน
แต่ครูแขกดันเรียกปายใช้งาน
ก้อเรยอดแดกกานปาย

พอจามาเข้าแถวอ.ชะเอมก้อเดินมาถามว่าไคทาม
โปรแกรมนี้เปนบ้างไง
พวกโฟโต้ชอบ,ดรีมแระอื่นๆอีกมากมาย
แค่บอกว่าพอดั้ย
เค้าเรยลากไปขึ้นรดเรยไง
ไปแข่งซะงั้นๆๆ
มดเรยรากโบไปแร้วเหนเมจิอยุ่แถวนั้นกุก้อรากไป
555+
พอดีมันแข่งเปนทีม
ไปแข่งที่เอสแบคเว่ยยย.....

รดก้อโคตรจาติดชิบหายวายวอด
ระหว่างทางผ่านไทยบริหารฯโรงเรียนไคก้อไม่รุ
แระก่อนหน้านั้นก้อผ่านเมเจอรัชโยที่ไคเรยไปก้อไม่รุ
ผ่านปตท.ที่ไคเคยบอกก้อไม่รุ
ผ่านบิ๊กซีแถวนั้นที่ไคเคยไปไม่รุ
ผ่านตลาดที่ไคเรยไปก้อไม่รุอีก
ผ่านสิ่งที่ไม่คาดคิดว่ามันจาผ่าน
แต่ก้อเสือกผ่าน
ทามให้คิดไปเรื่อยๆ
ทามให้คิดเถิงเมื่อก่องน้านแหละ
คิดอยากที่จาโทหาแต่อีกไจก้อจาดีหรอว่ะ...

พอๆๆเรย

พอไปถึง8.30ชิบหายเค้าเริ่มแข่งกานแร้ว
ตื่นเต้นเลกน้อยทามไรไม่ถูกเรย
เค้าให้เวลา2ชม.ก้อมั่วๆกานไปจนเสด
9.30ออกมาหาของแดกกานไปตอนเช้ายังไม่ได้กินเรย
เหอะๆๆ
แร้วก้ออยุ่ที่นั่นจนถึง4.30ถึงได้กับบ้าน
กาเป๋ากุก้อยังอยุ่ร.ร.เรย
วันจันจาโดนนงนาดป่าวว่ะไม่มีกาเป๋าเข้าร.ร.555+

วันนี้หนุกดีแอบเส้าเลกน้อย

/ไม่อยากผ่านไปเรย*....อารายๆก้อกับมาเหมือนเดิมไม่ได้/


************
จบปายได้อีกหนึ่งวัน.......

EDIT..2
02/12/2006

อันที่จิงอัพก้อหมดเรื่อง
แต่เข้เกียดอีกไง
เข้เกียดไปหมดเรย
วันนี้ไปบ้านหมิวมามันมีทามบุนบ้านอ่า
อยากบอกว่าโคตรๆไก
เปลืองตังค่ารดอีกไง
ตั้งหลายต่อ..ไม่ได้งกนะแต่ว่าวันนี้ออกจากบ้านไป
มีตังติดตัวแค่20บาทเท่าน้าน
ไม่มีไคอยุ่บ้านเรยให้ตายแหละ
(รุว่าไม่มีตังก้อเสือกออกไง)
ไปถึงบ้านหมิวนะก้อไปห้องมัน
ค้นแม่งทุกอย่างเรย
แต่แม่งห้องมันสวยเดแต่ห้องเค้าสวยก่าว่ะ
อิอิ
จากนั้นสักพักโห้วยาดติโกโห้ติกาแม่งเยอะ....
ไม่รุจาชวนไปเพื่อ...(แดก)
อ๋อ...ไปถึงก้อมีเมจิโบมด..แร้วก้อหมิว
ส่วนตังพีโบ๊ท
มันไปซื้อเสื้อผ้าอ่า
เด๋วตามมาทีหลังแระเรื่องที่เกิดขึ้นอ่านะ
มดก่าเมจิไปถ่ายรุปกานที่แถวบ้านหมิว
ส่วนโบก่าหมิวก้ออยุ่ที่บ้านหมิว
ยังถ่ายรุปกานไม่ทันเสด
โบเดินมาบอกว่าตังมาไม่ถูก
หลงไปนู้นๆๆหลงไปนี้ๆๆ
เริ่มเข้าสู่สถานะกานเคร่งเครียด
เพื่อนกุหลงหรอเนี่ย
ไม่น่าเชื่อแต่ทามไงได้กุก้อต้องเชื่อ
มันบอกว่าโบ๊ทก่าพีกับบ้านไปแระ
ส่วนตังยังนั่งอยุ่บนเท๊กซี่คนเดียวหลงไปปทุมฯ
กับบ้านไม่ถูกจาไปหาป้า
ไม่รุจักบ้านป้าจาไปที่ทามงานป้า
นี่มันวันเสานะเฮ้ย...ที่ทามงานเปิดหรอว่ะ
แร้วมันก้อคุยก่าหมิว..โบ..เมจิ
ประมานว่าจาทามไงดี
แหม๋เมจิล้อโทหาแม่ปรึกสาแม่โดยด่วน
เครียดสิค่ะ
แหม๋คิดในไจมันหลงจิงๆหรอว่ะ
สักพักพอโต๊ะจีนขึ้นเริ่มมีคนมา
แระคนที่มาไม่ใช่ไคนอกจากเพื่อนๆทั้งสาวตัว
ตังพีโบ๊ท
สรุปมันไม่หลงอ่า
ทามเอาตกอกตกไจไปตามๆกาน
อย่างเนียนอ่า
เก่งชิบหายกุยังเชื่อเรย

แหละๆๆสรุปมันสารภาพว่าลองไจว่าเพือ่นเปนห่วงม๊ะ
ไม่ค่อยห่วงเรย
ทามเอาเครียด...แดกอารายไม่ลงกานไป...


แหะๆๆ

เพื่อนสุดยอดไปเรยว่ะ
กุร๊ากพวกมึงง
วันหลังอย่าทามอีก
ไจหาย
ไม่อยากเหนเพื่อนร้องไห้เรย....

หนุกมากเรยวันนี้

ไปดีก่าๆๆ





แหะๆๆๆ

คือว่าจากหน้าที่แร้วที่บอกว่าจามาอัพเรื่องกีฬาสี

อิอิ...คือรุปบรรยากาดวันนั้นยังไม่มีเรย

อัพก่องล่ะกานน


อิอิ

สีแดงสู้ๆๆๆ....สีแดงสู้โว้ยยยย....ก้อคงจารุว่าอยุ่สีแดงอ่านะ

วันนั้นอ่าเปนวันที่ไคๆก้อคิดว่าจาไม่ไป

แต่มันก้อเปนปีสุดท้ายแระที่พวกเราจาได้นั่งสแตนนั้น

แต่มันก้อคงเปงปีสุดท้ายของพี่ม.6

เพราะฉะนั้นวันนั้นเรยเต็มที่สุดๆปายเรย

ตอนเเข่งกองเชียร์รอบเช้าอยากจาบอกว่าสุดยอดเรย

แม้เวลาซ้อม/7จาไม่ค่อยไปซ้อม

แต่วันจิงก้อเต็มที่อ่านะ.......ซึ้งจนน้ามตาไหลเย้ย

แม้กระทั่งฝนตกก้อไม่ท้อ

เปียกก้อเปียกด้วยกานทั้งสี...ร้อนก้อร้อนด้วยกานทั้งสี

วันนั้นอ่าหนุกๆสุดๆไปเรย

แต่อยากจาบอกว่าชิบหายเหอะ...ทิ้งถุงเท้าไปเรยอ่า

อยากจาบอกว่าโคตรเน่าเรยเหอะๆๆๆ

แม้ฝนตกอ่าก้อทามให้เราเหนความรุสึกดีดีของพี่ๆแต่ละคน

แระความเปนเพื่อนกานของเพื่อนๆในห้องง

.....ปีนี้เปนปีที่หนุกๆๆมากเรยเพราะทุกปีไม่ขึ้นสแตนเรยไง....

ส่วนรุปกีฬาสีอ่าก้อยังไม่มีฮิอิ...รอกานไปก่องอ่านะ



เพื่อนๆๆ

ตอนนี้มีเพื่อนอยุ่10คนที่ไปไหนไปกาน

แตงตังกิบหมิวโบโบ๊ทเมจิน้องพีเฟิร์นแระก้อมด

ตอนนี้เราเปงเพื่อนกานเหอะๆๆ

เปงกุ่มๆเดียวกานน..

ไม่อยากจาเล่าว่ามารวมกุ่มกานได้ไง

เล่าเเร้วมานเส้า...

เพื่อนอ่าเสียจัยเรื่องเพื่อนมามากมายเเระ

ต่อไปเน้คงจาไม่มีเเบบที่ผ่านมาอีกแน่นอน...ต้องรับประกันไง

แหม๋ๆๆเราก้อไม่ชั่ยเปงเพื่อนกานเฉพาะในกุ่มซะหน่อย

แต่เราเปงเพื่อนกานทั้งห้องเรย/7

ตอนนี้เราก้อคุยกานทั้งห้องเรย

ไม่เเบ่งแยกดินแดนแต่อย่างไรเพราะพวกเรารักกานชิมิ..มิ

เหอะๆๆอยากบอกว่าดีไจที่ได้รุจักเพื่อนๆ

ทุกคนในห้องเน้ทั้ง52คน
ความรุสึกความผูกพันที่มีต่อกานวันจาไม่มีวันจางหายไปเเม้เวลา
จาแม้ไปก้อตามม....



แหะๆๆวันนี้อัพซึ้งเนอะๆๆๆ


เทอม2นี้ก้อคงเทอมสุดท้ายแร้วสำหรับชีวิตม.ต้น
แม่ง..การบ้านก้อโคตรเยอะเรยอ่า

ต้องไปทามรายงาน..ไหนจาโครงงาน

ตัวจาเปนเกลียวอยุ่แระ

แต่ก้อต้องสู้ๆๆๆๆ



ชีวิดทุกวันเน้ในตอนนี้
มีพ่อแม่พี่น้อง
แระที่สำหรับมีเพื่อนๆมากมายที่คอยช่วยเหลือให้กำลังไจ
ขอบคุงมากๆเรยนะเว่ย

...เข้มเเข็งขึ้นมากแระ...

หนังสือหนังหายังไม่เปิดเรยย..คิดหรอว่าจาเปิดอ่า
แม้ว่าจามีสอบชิงทุน..ถ้าถามตัวเองว่าเคยแตะหนังสือบ้างม๊ะ
ที่จาไปสอบก้อยังไม่แตะเเม้แต่นิด

ก้อการบ้านมันเยอะนิหว่า
มีสอบทุนก.พ....

ไม่รุจาสอบได้ป่าว

คือไม่ได้หวังอารายเรยเพราะมันยากไง
แต่คืออยากลองดูก้อจาพยายามว่ะ

เดือนหน้าแร้วที่จาไปสอบ..ยังลุ้นๆอยุ่เรย

เหอะๆ




พอแระๆๆดีก่าไว้ถ้าว่างๆ

จามาอัพบ่อยๆล่ะกานนะ.....

คิดเถิงทุกคนที่รุจักก

มิสๆทุกคนมากมายเรยที่มี





!![ก่าความเจงที่เปงอยุ่เทอจารุบ้างรึป่าวๆๆ]...พอสักทีก่าความบังเอิญ!!